zaterdag 26 september 2015

Miss Chips

fans van het eerste uur ge vindt ze hier!! Ik maakte al eens het plastronneke na, of deed toch een poging tot.   Toen Eef een kleedje mocht kiezen in onze geliefkoosde winkel, Le Duc ze hebben nu zelfs een winkel online go for it zou ik zeggen! Alhoewel inhouden in die winkel het is me niet gegeven... dus dangerzone voor mij eigenlijk.

Maar kom waar zaten we Eef mocht dus kiezen en ze nam ze het bruin kleedje uit de nieuwe collectie van Miss Chips, ik dacht eerst nog is dat niet wat te sober voor een kind maar toen ze het aanhad was het kleed verkocht!

Bij mondepot verkopen ze ook die schoon stofjes en zit ik dus aan 't scherm bij elke verkoop van dat merk , eigenlijk bij verkoop van elk merk.   Ik maakte het kleedje met lange mouwen uit de tweede stof voor durf het zelvers. Het bovenstukje deed ik een twee cm korter.  Als rok koos ik een rimpelrok.  Eigenlijk moest die meer rimpelen maar toen ik wou beginnen knippen merkte ik dat er in het rokgedeelte een knipje zat!! Ofwel door mezelf toegebracht ofwel door één van de talrijke kabouters die hier rondlopen.
Soit wat minder rimpel in de rok dus.







Op de rug een blinde rits met een zo goed mogelijk doorlopend patroon...
 En voor koudere dagen met een vest van... jawel miss chips!! Een lekker gezellige vest en op alles te dragen... ge zijt fan of nie ee :))




Beetje streken ofzo?



En de laatste foto, een bekke bewerkt.




maandag 21 september 2015

Coole Pekes

Gisteren was Frits jarig, vijf jaar al!

Hij wou geen gek gezicht van zichzelf met ballon want dan gingen ze hem uitlachen... Ik en Eef deden nog moeite om uit te leggen dat het niet echt uitlachen is maar lachen omdat het grappig is maar nee nope, not. Hij is er gevoelig voor en al is zelfspot soms een goei remedie met zijn verjaardag wou ik het hem niet aandoen...

En dus werd plan A voor Eef dan plan B voor Frits en omgekeerd.  
In een of andere knippie zag ik de konijnen staan die als zakje dienen om kleine stukjes wortel in te steken... 
Volgens mij moest ge hiervoor een megageduld hebben want het openingske voor het zakje in te steken en dan nog wortelkes/pekes in te proppen was wel heel krap.  
Daarom opteerde ik voor nic-nacjes en vulde ik gisteren met behulp van de zussen en schoonbroerke alle zakjes...

Je moest met de randen niets doen maar ik kon het niet, ik heb ze dan maar allemaal gezigzagd, zag anders de konijnen al helemaal uitgerafeld ergens liggen in een hoekske...

We hebben de jarige kadootjes weer gehad en nu beginnen we aan een kleedje dat ik al een tijdje wil maken, k heb er goesting in!!








woensdag 16 september 2015

Verjaardagen, popkes en vanalles en nog wat


Eef is begonnen in het eerste leerjaar en dat gaat gepaard met de nodige perikelen... wat wilt ge ook, gedaan met ongedwongen kind zijn, al is het nog maar voor een klein beetje voor het kind is dat groots... voor mij ook wel die gedachten daaraan, misschien is het zelfs wel groter in mijne kop dan in de hare.

Nu gaat het niet enkel meer over hoe Eef is, ook haar kunnen gaat in de schaal worden gelegd.

En pas op dat voelt ze zelf ook al wel aan hoor want we hadden hier al huilbuien omdat ze iets niet kon.  Ook wel omdat wij willen dat ze het wel kan.  Omdat we hopen dat ze gaat meekunnen...
omdat we ons afvragen of het normaal is zo.  Ik ben dan ook ne leek op eerste leerjaarskinderen hebben he... ons Sandy mailde me en zei gewoon het hoofd koel houden.  Terwijl bij mij ondertussen bijna stoom uit mijn oren kwam natuurlijk.  Eef die wanneer papa het woord b-oo-m spelt zegt huis??  De wederhelft die het beu is na acht woorden en peinst dat ze met zijn voeten aan het spelen is, als oplossing in bad kruipt zodat hij op zijn gemak kan zijn... ondertussen kook ik  verder... want ze hebben honger... zo blijkt zeer duidelijk wanneer Frits al zeurend komt aangekropen en me zegt dat hij zo'n honger heeft dat hij zelfs niet meer kan lopen.
De ketel kookt.  En Eef in zak en as want ze voelt ook wel aan dat het niet is gelijk het moet zijn maar 't kind kan er echt nie aan doen zo blijkt na nog wat oefenen.

Frits die is begonnen aan voetbal.  En al doet hij voetballen wel graag ging het met dwingen gepaard want Frits is behoorlijk verlegen als hij in een nieuwe omgeving komt.
Drie kwartier duurde het de eerste keer voor hij het veld opging. Mede door mijn zus haar zoon die hem erop heeft geholpen toen, waarvoor dank, voor ne jongen van bijna achttien vond ik dat echt superlief dat hij zijn tijd daarin stak.  Maar hij weet ook wel wat het is om je zo bang te voelen als mini-mens en dat helpt, dat schept een bandje.

 Ook die voetbal omdat ik wel weet wat er allemaal nog komen gaat en omdat verlegenheid remmingen meebrengt en sociaal kunnen zijn echt wel belangrijk is.  En groepsgevoel, en wat sportiviteit, discipline... 

Ik wil mijn kinderen zeker niet dwingen om iets te doen maar kom soms moeten we... Het is de eerste keren die moeilijk zijn voor hen en op den duur wordt dat een gewoonte en dan zijn we vertrokken.  En hij heeft echt wel plezier als hij aan het trainen is, en voelt hem soms wel eens de man, is trots op zichzelf dat hij het gedaan heeft en zeg nu zelf ook dat moeten we toch kunnen voelen allemaal nu en dan he? Ook ons Eef die ik deze week zei amai Eef gij zijt toch ne slimmerik he toen we in de auto wat oefende... die steeg zowaar efkes op. 

Soit al het voorgaande is redelijk serieus en eigenlijk moet ge best alles niet te serieus pakken ook nie he want das dan ook weer nie goe.

Het voorbije weekend werd Eef zes jaar.

Ik kreeg in mijne kop om twee popkes te maken van Tante Hilde.
Het probleem, den angst om het "echte haar". 
Ik maakte een dik jaar geleden eens een testpop en die had tot juli dit jaar geen haar omdat ik het niet zag zitten he... Tot ik aan ons moeke vertelde ik wil graag popkes maken ma ik heb schrik voor dat haar he.  Twee dagen later kom ik de kinderen ophalen en ons moeke heeft het gefixed!! Pop heeft haar en volgens ons moeke een werkske ma wel te doen...

Toch nog twijfel en dus interpeleerde ik de expert ter zake, Tante Hilde herself.
Ze gaf als optie een vast kapseltje met staarten maar laat Eef nu juist tegen staarten zijn op het moment...  Ik vroeg ook nog of ze soms naakte popjes verkocht, ik dacht dan koop ik alvast twee... mja ik kreeg geen antwoord meer, tante Hilde dacht waarschijnlijk dat ze te maken had met één of andere pervert...

Knoop doorhakken en beginnen aan die handel! En ik zette er zelf het echte haar op jaja, iedereen moet leren!

Hier zijn ze in hun ondergoed, vervaardigd door ons Sandy.  Ze tornde onderhemdjes van de kringloop los en maakte deze schoon setjes, ondergoed blijft haren dada en ge ziet da :)

Ikzelf ging ook naar de kringloop en kon daar een kleerkast voor acht euro op de kop tikken! Die stond daar gewoon op mij te wachten...



Eefpop spelend met de lalaloopsies... ziet ge de kousjes, ook door ons Sandy vervaardigd... 

's avonds nog een boekske lezen in pyjama...

Deze morgens goe ingepakt buiten door het raam gaan loeren

Voor deze blitse broekskes nog een bovenstukje maken...
En dit was haar traktatie voor op school, ooit eens gespot bij dietemiet als kaartje, gevuld met koekjes waarvan ik het recept vond bij madame szasza...


Sorry voor de wazig foto....

Vwala en zes is ze!

zaterdag 5 september 2015

Menne pere gezien...

De nieuwe LMV uit de bus halen das altijd een beetje feest, me even inhouden om de voordeur weer te bereiken zonder onnozel danske, dan da plastiekse daar aftrekken gelijk ne zot, naar de laatste paginas om te zien of ik of ons Ann erin staan, niks deze keer, rappekes doorblaren, ons Ann mailen da em der is, een vluchtige opsomming van de inhoud en dan rust...
Huishoudelijke taken worden effe aan de kant geschoven, maar daar is nie veel voor nodig bij mij,
vlug afgeleid...
Genoeg gezeverd, ik wil dus zeggen dat ik rap gekozen had wat het ging worden en vol enthousiasme begon aan de Dusty top. Tot zover alle vrolijkheid in deze post want vanaf dan heb ik mijn pere gezien. Da patroon overnemen, da ging van geen kanten, ik zag da nie door mijn papier. Het feit dat ik al een paar jaar op tram 4 zit en dat menig medereiziger daar een bril draagt negeerde ik koppig. Ik kroop dan maar in men bedekke, morgen bij daglicht zou da wel beter gaan. Een dappere poging de volgende dag flopte, dan maar men frustratie geuit op de facebookgroep van LMV, oef, nen bril zal nog nie nodig zijn, bleek dat ik nie alleen aan t sukkelen was. Gelukkig krioelde het daar ook van de tips, de tegen-het-venster truk was de meest haalbare, wie heeft er nu geen venster in huis, en dan nog was het pieren naar de lijnen.
Oef, vanaf nu zou ik da eens rap fixen, heel het ding werd op een klein uurke met de overlock in elkaar geflanst. De plooien vallen perfect...zolang ik de top niet aanheb. Als ik de top aanheb valt er een plooi waar ze niet moet vallen en komt het beleg piepen. Maar de stof...mannekes, die past toch wel perfect bij men nieuwe kaki broek zeker. Zot word ik daar dan van eh, daar is aan trekken, strijken, foefelen, maar da wilt nie goe valle eh! Terwijl ik eigelijk al lang aan men eten moest bezig zijn rij ik effe tot aan 't school waar ik weet dat ik ons Ann zal treffen. En ik bleef maar gaan eh, gelukkig heb ik dan zo iemand gelijk ons Ann.  Toch IEMAND die mij verstaat!!!!













Stof : Mondepot