zaterdag 31 oktober 2015

was het nu '60, '70, '80 of '90


Hebt ge dat ook, een geur, een voorwerp, sfeer, en bang, ge wordt teruggekatapulteert in de tijd. 
Mij overkwam het dus met dit hemmeke, zoooo ninetees stuurde ik naar ons Ann.
Flarden Reflex van Duran Duran, galmden in mijne kop, blijkt dit eigelijk iets uit de eighties te zijn.
In ieder geval deed het me wreed terugdenken aan "mijnen tijd"

En ge ziet het goed ja, weer hemdje Bill uit LMV, ik ben een beetje in de ban van.
Voor ik er een tweede keer aan begon, deed ik de mouwsplitten eens in baalkatoen 
en paste het patroon een beetje aan want daar klopt toch iets nie zenne.
Halverwege het hemd twijfelde ik of dit wel iets voor onze Frits is,
want alhoewel vintage, kringloop en old-school hoogtij vieren ten huize Frans, 
met dit hemd zitten we weer in nen anderen tijd.
Maar mix en match eeh, alles kan, kijk maar naar de foto's...






























En na de zotte foto's, iets anders, mijne favoriet...


patroon : Bill uit La maison Victor
Stof : City Lights van bij Petite Couture
Foto's genomen in de kringloopwinkel in Bornem

dinsdag 20 oktober 2015

Harempants à la Lotta

When i was making some research in the wardrobe of my daughter, i suddenly found some inspiration for the contest. There was a harempants, next to this lottaskirt. Just what I was looking for! To make her a pair of trousers that was not to baggy, i took away some width in the back of the skirtpattern, but that was it, piece of cake!

*For dutch scroll down.


Bij een inspectie van de kleerkast van Inge, vond ik inspiratie voor de wedstrijd van Compagnie M.
Er hing een harembroek naast de lottarok. Eureka, dat was het! Om een broek te maken die niet te baggy is, nam ik wat van de wijdte weg in de rug. De rest was een makkie.







Patroon: een hack van de Lottarok van Compagnie M
Stof : Strass


zondag 18 oktober 2015

Ona is er al !

Vier weken vroeger dan verwacht dus het moest even vlug gaan, aangezien ik een kleedje wou maken voor haar... Maar vooral omdat de wederhelft hier voor de kaart moest zorgen... nachtwerk maar het kwam helemaal goed, met de kaart, met Ona en met de fiere mama en papa!
  
stof: mondepot
patroon: La maison Victor

geboortekaart: selfmade by publimann

vestje da-da, schoenen zechino d'oro van mijn eigen mini-mensje zes jaar geleden , die schoentjes ga ik dus niet kunnen meegeven vrees ik...

zaterdag 17 oktober 2015

Instant zachtheid

Straks om 12 uur, en niet morgen, althans zo peist de fuivende jeugd dus, verjaart het vriendinnetje van de zoon. En moesten ze dan morgen niet al te fris zijn, dan kunnen ze wegkruipen onder een dekentje, ineens groot genoeg voor hun 2.


Stof : Lieselove 
Fleece : Veritas

woensdag 14 oktober 2015

De heilige drievuldigheid ofzoeiet....


Hoe schoon is dit zeg, dat dacht ik toen ik deze stof zag bij ellaenbasiel.
Wat ik daar ooit in godsnaam mee kon maken dat zag ik niet want het zijn zes keer de gezichtjes die ge hieronder ziet en dan nog drie grote tekeningen ervan.  Nu niet bepaald iets dat ik ging verwerken in een kledingstuk.  Maar ik heb een zwak voor zo'n soort postkaarten en hier stond die postkaart ook nog is op stof, hoeveel sjans kunde hebben, aankopen dus.

En met het maken van de bonnekestas (veel meegezeuld stuk de laatste dagen!) kwam ik op een gedacht.  Het boek Mijn Tas werd terug bovengehaald en ik maakte de juliette nog eens...  
Ons Sandy deed me al nekeer honderd keer naar het scherm kijken toen zij een roze maakte met in het midden ook zo een schoon tekening...  ik heb die dan nadien zelfs van dichtbij kunnen bewonderen, ik heb ze gekregen (of was da ons Eef?)

En ik begon...

aan numero 1: goe maar dat haar staat te ver naar boven, niet goed genoeg nagedacht bij het uitknippen die had lager moeten komen, damn!



numero 2: ons Sandy, ne paspel is een meerwaarde... bij mij dus niet, eerder een minderwaarde, deze leren paspel wou niet meewerken en dus zit hem niet zo goed aan de ronding... bij het strijken kromp de paspel ineen, die magneet stond ook wat te dicht...
'k heb nog zo een tekening dus herkansing mogelijk... oef.



Numero drie: owkeee volledig naar mijn goesting (ik liet de nepen weg in deze, het stofje is aan de binnenkant wolleg en dan ligt er een gazeke over dat wat rimpelt, gekocht bij Mooiloop)


Hebben jullie da nu ook dat ge blijft kijken naar die tekening...
jawadde se die dat da heeft getekend, RESPECT E.









woensdag 7 oktober 2015

Het bonnekesgevoel in een hobotas

ofterwel de tas van Ann(elies)
Over die titels twijfelde ik dus.

K had dringend een nieuwe sjakos/handtas nodig vond ik… en nu kon ik op zoek gaan in de winkels en de webwinkels maar wegens al meer dan genoeg opgedaan de laatsten tijd aan allerhande kledingstukken voor groot en klein was een zelfmaak meer aangewezen.
Het buitenstofke had ik al een tijdje in gedachten, de voering wou ik ook gewoon uit de kast halen zodat er terug plaats komt voor andere stofkes…
En toen kwam ik op een misschien wat rare combinatie maar ik zag het ineens zo voor mij,  moemoeke, bonneke… ja ik krijg zowaar het bonnekesgevoel van deze combi.
Hoe gezellig is da nie,  in a sjakos graaien naar het nodige en altij zo efkes dat gevoel.
Nog effe naar ons Sandy gemaild om haar mening. 
En die ja ik dacht van ne combi gesproken maar als sjakos kan dat wel..
Owkee licht op groen en go for it!

De Tas van Annelies, ofterwel de zuster van, lag hier al een tijdje te wachten om gebruikt te worden.  Ik koos voor de kleine hobotas, ik deed alles gelijk in den boek, vooral van de tips vooraan in het boek ben ik superkontent want het vorige sjakoske dat ik maakte (voor mijn meter), kreeg ik terug wegens te straffe magneetsluiting en dus kapot getrokken… gggrrr…
Deze niet, die sluit en opent gelijk een echte!

De zeilringen die werden er hier in geklopt door de man in huis (niet onze Frits natuurlijk).
En dat heeft hij goed gedaan, mag hij nog doen en vooral ik dierf zelf niet... ik dacht stelt u voor da ge da klopt en volledig die sjakos die ik al volledig zag zitten naar de knoppen.
Maar niets van dit alles vier zeilringen schoon erin en genen ambras ten huize Goossens-Cloots.

Maar dan.. het laatste euvel.  Dat hield me dus drie dagen bezig en t is nog niet volledig over.
De musketonhaken waren iets te klein voor mijn tas. Met als gevolg: op het werk zaten de collega's te zoeken op ali express naar musketonhaken, en kwamen bij frambozen uit?, in de naailes hielpen twee naaicollega's de derde soort haken die we vonden bij collega's of in de kast er terug mee afprutsen, ikzelf schuimde de plaatselijke hobbywinkel, den hubo, de kringloop en de fera af op zoek naar iets gepast.... (ter ergernis van twee schoolvrije kinderen die mee moesten)
Ik belde uiteindelijk naar Veritas, nadat ik een ietwat wanhopig mailtje stuurde naar Annelies zelf, en daar hadden ze ringen.

Kom ik daarmee thuis en zegt manlief kom legt er u bij neer 't is goe zo morgen ziet ge da niemeer. Maar vriend van manlief zei wat ik dacht, ja schoon ringen ma die kleur past niet bij die zeilringen. AAARRRGHHHHH
Maar ik wou ze kost wa kost op die moment aan m'n sjakos zien he, ik zeg allez nu ga ik nog rap een  nieuw hengsel maken he. Die twee venten zo van belange nie schuift die ge hebt gewoon over die ringen he... k zeg da ga niet met die haakjes der al in en lostornen in die stof pfft ik zie dat stiksel niemeer.  
Die hebben die musketonhaken er afgeslepen met een slijpschijf...echteg en 't echteg... opt terras effe fixen zeggen ze...
Is dat hier wel voor publicatie vatbaar??

Allez ma kom ik moest geen nieuw hengsel maken en kon de mannen voorzien van wat drank van de plaatselijke nachtwinkel...

Soit na Annelies haar tips heb ik een supergoe webwinkeltje gevonden en nieuwe ringen worden besteld
maar ik, ik ga morgen al werken met het bonnekesgevoel,
ZOEWIEZOE.

Foto's zijn ook niet echt wat ze moeten zijn ma kom 'k had goesting om het te delen dus met deze foto's moet ge een beeld krijgen van het bonnekesgevoel.








Hebt ge het gevoeld?
ik wel en das al meer as genoeg zenne :)




zaterdag 3 oktober 2015

Frits en Bill



Waren mijn eigen zonen op kleuterleeftijd 2 barbaren die ik onmogelijk in een hemd kreeg, is dat met Frits toch wel wat anders. Die leerde gelijk met lopen ook ineens een hemd dichtknopen. Toen ik de Bill uit LMV, het grijze stofje uit de kast en Frits aan elkaar linkte zag ik het zo voor mij, en zo was het ook, gisteren, toen ik na school Frits het hemdje aantrok. Knoopjes stonden er nog niet aan, jammer, want hoe Frits met zijn kleutervingertjes behoedzaam een hemd dichtknoopt, om kiekevel van te krijgen. Die knopen werden er vandaag aangezet waarna ons Ann het hemd kwam ophalen en in één moeite naar de Leduc, het walhalla van de kinderkleding, reed om er een broek op te kopen. Want just gelijk ons Ann, hebben haar kinders met momenten ineens niks meer om aan te doen, raar... nota ons Ann volgens mij heel normaal zenne... 




De making off kende gelijk ieder kledingstuk wel hier en daar een strubbeling, hier waren het de mouwsplitten. Maar het ambetanste was eigelijk het overnemen van het patroon dat op hetzelfde radarblad als de dustytop ligt, wie één van de 2 patronen al gebruikt heeft weet wat ik wil zeggen.
Maar nu ik het patroon toch liggen heb... als ik ons Ann was gebruikte ik geen ander meer. -->
nota van ons Ann: mijn geliefkoosde patroon vervangen zal moeilijk zijn... al was het efkes smelten als hij dit aantrok seg... Mercie Sandy!














broek: tumble and dry van bij leduc, héhé - vest bellerose gaat al zijn tweede jaar mee, jiehee.
kunst te bezichtigen in de fietstunnel in Bornem! 
Stof : Mondepot

En ondertussen werd de header ook aangepast naar terug meer ons... sorry ventje ;)
Kom je hier voor het eerst, laat gerust weten wat je ervan vind, en van een nieuwe volger krijgen wij dan weer een warm gevoel!